invictus_heart

yesterday 5pm- 11pm ang shift ko

kala ko madali lang kasi sanay naman ako dati sa puyatan

pero pagkapasok ko ang hirap pala

as usual counter ulit

at tulad ng dati kabado baka magkamali

kala ko nga babagsak na lang ako dun

ang hirap na 6 hours kang nakatayo

inaantok ka pa

tapos all the time ang kahaparap mo ung screen ng menu

besides dun kylangan mo apng maging olweis na energetic

at i-greet ang lahat ng lalabas at papasok sa store

kabado ako sa cash na hawak ko

kasi alam ko masakit na tlga ulo ko

di ko na alam kng tama pa ba yung nalalabas at napapasok kong pera

plus nag-a-assemble pa ng order

naglilinis pa

nagchecheck pa ng stocks

lahat yan kailngan gawin pag nasa counter

after 4 hours nagbreak ako

sympre bibilangin ung kaha bago ako kumain

gud thing sakto sya

kaya ansaya ko nun kahit pagod na

kasi hindi sya nagkulang

after ng break balik ulit sa counter

last 2 hours na

sa ibang counter na ako napunta

at sa counter na iyon maaaring may ibang gumamit

pero sige lang, trabaho pa rin

kahit 11pm pa labas ko, 10pm pa lng andun na cna mama at bunso para sunduin ako

naguilty ako kasi ang tagal nila akong hinihintay

11pm na hindi pa rin ako makapag-out dahil may mga orders pa

gus2 ko nang umiyak

naiisip ko na naghihintay cla sa labas

then finally pinayagan na akong umuwi

ayun bilangan ulit ng kaha

tpos bigla na lang saken sinabi na short or kulang ang pera

yung pagod na naramdaman ko during that 6 hours

parang naging doble… ay hindi… gawin mo nang 4 tyms

cguro hindi ito maiintindihan ng iba

P65.00 lang yun kng tutuusin

pero para sa amin napakalaking pagkakamali na yung mawalan ka ng ganun kalaki

umakyat na ako sa crew room para magbihis

nagmamadaling bumaba upang umuwi

nung makalabas na ako ng store

nakita ko cna mama

halos 2 oras din silang naghintay

dun na ako naiyak

naisip kong napakaswerte ko dahil nandun cla

tpos naisip ko yung P65.00

paranoid kasi ako e

ayokong isipin ng mga kasamahan ko sa trabaho na kinuha ko yun

dahil hindi ako ganun

ginagawa ko naman lahat ng kaya ko

pero bakit ganun? lagi pa ring may mali

parang lahat ng pinaghihirapan ko d nagiging worthy

naaalala ko nung 1 tym

may 1 costumer na babae

may mga binili xa sa ibang counter

tapos nung nakita ung amount kulang pala yung pera nya

nung nalaman ko yun

inabonohan ko kng magkano yung kulang

kasi naaawa ako

naiisip ko na baka para sa mga anak nya yun

sayang naman kng dahil lng sa kulang yung pera nya

isa sa mga anak nya hindi makakain yung gs2 nya

nung nalaman yun ng manager namen

kinausap ako

tinanong ako kng bakit ko daw binayaran yung kulang

sabi ko "sir, naaawa po ako. bayaan nyo na"

hindi ko inaasahan na babalik pa sya

para lang ibalik sa akin yung perang binayad ko

sana ganun na lang kadali

saken naman secondary lng ang pera

sa kahit anong pagkakataon hindi sya dapat na inuuna

kaya nung nagshort yung kaha ko

naisip ko kng ako lang ang nasa authority… palalagpasin ko.

ang bigat kasi ng feeling

at bigat sa puso

na dahil lng sa P65.00

pwdeng mababago ang tingin sayo ng mga tao

at pag-isipan ka ng kng anu-ano

sa procedure kasi na pagdadaan para mo na rin inamin na kinuha mo nga

which is something i think e hindi tama

pero ala naman akong sinisisi

knsabagay nasa rule naman un

in the 1st place alam ko na lahat un

pero d ko maiwasang isipin

kng bakit big thing ang pera

bakit ang hirap nyang ibigay na walang hinihintay na kapalit

at ang dali nyang gastusin sa mga bagay na walang kakwenta kwenta habang yung iba ay namomroblema kng pano sila kakain dahil wla clang pera.

hindi ko alam kng ano ang ending nito

pero sna above this makita naman ng iba

na tinatry ko lahat ng kaya ko para maging maayos

at sana hindi naman P65.00 lang ang katapat ng lahat ng pinaghirapan ko

spilled drink over the counter.

wrong punch of order.

wrong amount of change.

missing P20.

wrong info about the menu.

cramming moments.

now how was that?

pag ganyan ang naabutan mo sa counter

malamang lumayas ka na lng sa foodchain na kakainan mo dba?

too bad.

i did the mentioned ill works several times on my first day as counter person- at ngayon un.

d ko maintindihan bakit lagi nilang sinasabi na madali lang sa counter smntalang sa 4 hours ko as cashier person, 4 hours din na walang humpay na tumagaktak ang pawis ko sa kaba.

d ko lam kng mahina lng ba tlga ako sa math o sdyang paborito ko ang kape kaya ako kabado all the time.

nung binasahan ako ng cash handling policy pakiramdam ko isasalang na ako sa boxing ring para isabak sa suntukan.

haaayy. nakakaasar. hindi ko maintindihan kng bakit ganun ang performance ko kanina. nung nagbreak nga.. naiiyak na ako. ung burger na dati’y giliw na giliw kong kinakain… kanina parang ang hirap lunukin. ang sakit sa lalamunan. ang sakit sa puso. pakiramdam ko ang engot engot ko kanina.

nung nashort ang kaha ng P20 ready na akong masabihan na "YOU ARE FIRED!"

swerte. c sir alvin ang manager kanina.

swerte. c ate annalyn ang trainer ko.

swerte. c kuya marvin ang production caller.

swerte. swerte pa rin.

pagbalik ko galing break

naiiyak na ako sa harap ng counter.

pero andun pa rin c trainer para i-boost ang morale ko.

kanina wala na akong alam sabihin kundi "sori po!"

nakakapanghina

nakakahiya

nakakaiyak

hindi para sa sarili ko kndi pra sa trainer ko

pero sabi nga

der’s always a first time

sana ito na rin ang last.

nakakapagod magtrabaho.

pero masaya. masaya pa rin ako.

lalo na alam ko

may mga kaibigan akong ALL OUT para saken.

salamat mga pare <mareng MJ salamat sa pag-aalala>

may utang na naman ako sa inyo.

tahimik na nga. hindi na nagsasalita. kahit masama ang loob tiniis na lang. tapos ngaun, ipaparamdam saken na parang ako pa ang may kasalanan ng lahat. i’m sick of this idea. i have had enough of this. pwde tama na? kasi tahimik na nga ako o. pilitin man akong magsalita wala akong sasabihin. dont make me feel as if i’m the one who did something wrong. never akong nagsabi ng anything about this. do your thing, it’s out of my business. sori kng ganito ako. ngaun lng ako ulit nainis ng ganito. naiinis tlga ako. kc parang lumalabas ako pa ang may kasalanan.

i’ve got my new lyf. msaya na ako e. kya tama na.

i’m keeping myself distant so u’ll hear nothing from me

but here we go agen with the endless topic

d ako outspoken na tao pagdating sa feelings ko, u shud know that

so never act as if u know what i’m feeling

because in the first place hindi ako ikaw

sori if i’m lyk this

patient akong tao

but i guess may karapatan rin naman akong maasar dba?

khit minsan lng

i’ve had enough of this. tama na.

day-off na naman. nakakapagod magtrabaho. minsan iniisip ko bt parang ang aga ko naman atang naxpose s gntong situation. there are times na naiisip ko… lucky na rin dahil habang maaga lam ko na gano kahirap. pero minsan nakakaasar. d ko maintindihan.  lalo pa pag naiisip ko na yung ibang bata na tulad ko… d nman gngwa ung gngwa ko.

why am i having this feeling?

minsan tinatanong ko na rin sa sarili ko kng pagod na ba ko

minsan ayoko na rin

minsan nakakasawa na

pero pag naiisip ko

ung mga taong dahilan

para ma-achieve ko kng nasana ko ngaun

go lng ng go

alang mali kng crew ka lng

d kabawasan sa pagkatao kng magseserve ka sa mga kapwa mo estudyante

lahat yan nasa isip lng nman

kng paiiralin ang pride… walang mangyayari

nung cnabi ko sa mga bes1

kala ko mgkakaron ng slight negative reaction

pero opposite pa nun ang nangyari

ol out sila para saken

kya mas lumakas loob ko

ung tipong "pucha! e ano namang pakialam ko sa tingin ng iba saken? anjan naman sila?!"

kya go lang she

sumigaw ka kpag pagod ka na

umiyak ka pag d mo na kaya

Haayyy.. bagong blog

malay ko nga ba kng bakit ko pa to gnwa

ala lng. cguro someday may purpose din

pero aun nga

ansaya ha

hekhek

ala lng

ewan ko ba

para kong engot

nagblog pa

d ko rin naman masabi

yung gs2 kong sabihin

haaayyy

ewan

d bale n lng