Archive for December, 2006

yEaR eNdeR

Wednesday, December 27th, 2006

sabi nila corny daw pag nagsesenti ka ng maaga
pero cguro naman ecused ako dhil kakagcng ko lang *yawn*
basahin nyo na lng ng gabi para d kau macornihan hehe

*ehem*

i will start with THANK YOU

sa mga kaklase ko ngaung college *friends ko din ngayon* maraming salamat
you guys gave me the greatest break in my life
ngaun ko lang naipakita yung mga kaya ko
kaya maraming salamat
kau yung mga klase ng tao
na hindi ako natatakot
ipakitang nagkakamali ako
with you guys i can show the silliest side of me
thank you
for believing in me
you know how much i love you
you guys are the BESt!

sa mga batchmates ko nung hyskul
salamat din
sa lahat ng memories
kau yung naging foundation
ng personality na meron ako
although it wasnt the best friendship na nagexist
still i am thankful
to all those people na nagpahalaga saken
at sa lahat ng tumulong at hindi nang-iwan
lalo na nung tyms na may mga problems ako
masaya na naman ako
sana kau ring lahat :)
sa lahat ng tao
na anjan pa rin
salamat po sa inyo
minsan nagugulat na lng ako
may nagmemessage dito saken
nakakatouched
salamat

SORRY

sa lahat ng nabadtrip ko
i just want you to know na hindi ko yun cnasadya
pagpasensyahan nyo na lang ako… sori tlga
sa lahat nung nagsabi saken na mali ako
salamat din at sori

AHHHMMM

dun sa mga taong na kala nila iniwan ko cla
hindi yun 22o
cguro lng napag-icp icp ko
na hindi nyo nakakailanganin ng 2long ko
honestly, hindi naman ako nagiging cold sa 1 tao
kng ala naman xang ginagawa
kng ganun man yung naparamdam ko sa inyo
sori sa inyo pero cguro i-search mo rin sarili mo
baka may nagawa kang mali na dapat mo nang makita
hindi ako yung taong sasabihin sau na mali ka
ang ipapakita ko lng e kng ano yung mga dapat mong gawin
mapagpasensya naman ako dba?
kng naramdaman mong cold ako sayo
baka may nagawa ka… hindi saken… kundi sa iba na ako ang nakakakita…

SA ISANG TAO DYAN

salamat na rin
cguro may dahilan tlga
ingat

====

ayan tpos na ang madadramang tagpo
pero lahat yan pinag-icpan ko bago itype
minsan lng naman ako nagsasalita
ng mga nararamdaman ko
kaya sana wala namang magagalit
or mahuhurt
salamat sa mga matutuwa
dun sa mga hind sori

Just Read These Articles

Tuesday, December 19th, 2006

i’ve read these articles in a website… basahin nyo na lang… nakakatama

FRIENDS

"Let’s be friends."

Ironic di ba? Pagkatapos niyang dukutin ang puso mo. Higitin palabas ng ‘yong dibdib, pagpirapirasuhin - na parang kinatay na karne (hiniwa "into matchsticks"), at itinapon sa alikabukan, na-atim pa niyang sabihing "let’s be friends."

Friends? Para ano? Para makita mo kung gaano sila ka-sweet, at kung paano naglalambingan kapag nag-lunch ang tropa? Para kapag nakasalubong mo sila sa kalye, eh obligado kang mag-smile ng ubod ng saya - kahit na pinipilit mong itago ang sakit ng saksak ng malamig na punyal sa iyong dibdib. At babati ka ng "hi" na punong-puno ng buhay pero ikaw, unti-unti ka nang namamatay. Sino bang hindi mamamatay sa saksak ng punyal?

Friends? Para ano? Para meron siyan ku-kwentuhan ng mga nangyari sa kanila:"she sneaked behind me, tapos tinakpan niya yung mata ko, yung ganon. ‘Lam mo best? Ang lambot ng kamay niya!" Bakit? Malambot din naman yung kamay mo ah? Jergen’s pa nga ang gamit mo di ba? Tapos ‘pag gabi, ite-text ka niya; "everything’s perfect" — bulls#!t! Kasi kapag nagkaproblema, ikaw din ang tatakbuhan ng friend mo. That’s what friends are for, di ba?

Friends? Sige nga, honestly, pwede mo bang friend yung taong sa twing nakikita mo e lalo ka lang nai-in love? Na kahit saan ka malingon nakikita mo siya. At pati pabango niya amoy mo kahit imposibleng nasa vicinity siya, kasi nasa kwarto ka lang, nagmumukmok.

Bitter na kung bitter! Eh puch@! Handa ka nang gawin lahat, kahit pahintuin pa ang oras. Tinanggap mo na nga na bakla si Keannu eh. Tapos eto na, ibibigay mo nang lahat-lahat para sa pag-ibig! Pag-ibig in the flesh! Pero ano? Wala! Binalewala na parang charing!

Friends? Para ano? Para andyan ka, kahit papaano mababantayan mo siya, para kahit papaano meron kang karapatang mag-alala. Friends. Para kahit papaano pwede mo siyang mahalin, at maambunan ka ng pagmamahal, kahit friend na lang.

"Lets be friends."

"Sige."

ONE YEAR

Dearest,

Tomorrow, it will be a year. 365 days, 12 months, 52 weeks since the 18th of December 2004. It was a year ago on this day, that I was anticipating tomorrow. It was a year ago on this day that I was sure, very sure, that you loved me back. I kept thinking, tomorrow will be the day. It was a year ago, on this day, that I was sure I had made the right choice. I was in love, and for once, I wasn’t going to regret it, because you loved me back, right?

It will be a year tomorrow when I was bursting with love, happiness, contentment — every good thing imaginable. Everything was perfect that night, unless you count my mother getting mad at me (what’s new?) because I arrived home late.

How you gave your Christmas gift to me was spectacular. Who would have guessed that a perfect day would end with a perfect night? Not even in my wildest dreams did I imagine that a simple thing like that was to be given under the stars. The only thing that would have made it more perfect than it already was was if you told me that you loved me, and will for all eternity. Sadly, that didn’t happen.

A few months later I decided it was time to let go. I’ve waited for too long and nothing ever happened, so why should it happen then?

A few months after that, I found out that you fell in love with my ex-best friend. Well, you can just imagine how I felt after I found out. Like murder a thousand times over. I couldn’t help thinking that if I hadn’t left, would I be the one you loved and not her?

I look back on this time last year and I suddenly sigh involuntarily. Life now is so different from life back then. I don’t even feel like I know myself anymore. This year just pales in comparison with the last.

Last year I helped put up our Christmas tree. This year, it is a week before Christmas and I have yet to feel its spirit. Last year, I became a better person because I met you again after I once did. This year, my attitude deteriorated. Last year, the glass was half full. This year, the glass is half empty.

Last year, I had love. This year, I have only memories.

Mere words cannot express how I felt for you. Truly, you were the first after he who I swore was the last. But who knows, maybe you aren’t the last one. Maybe the last is somewhere out there, someone I’ll meet on a busy street corner, or someone I’ve met ten years ago in the sandbox. Or, he’s just a figment of my imagination, and love doesn’t really exist.

I have moved on. Moreover, I have let go. Of you, of me, of what once was, and of what never will be.

But I have yet to find closure — and I will when you answer just one last question. Call me what you want, but I sincerely refuse to believe that ‘no’ is not the answer.

Did you, even just for a split second, love me back?

Or were all those times you called, those love quotes you sent me, those endless, somewhat annoying text messages, those letters, meaningless?

Just answer me with a yes, and I shall forever let us go.

With all the love I can muster,
your Lilo

halo halo thoughts!

Saturday, December 16th, 2006

natapos na kanina yung lts

waahh d na kami magkikita ni khiscia

proud na proud pa naman ako sa batang yun

siryoso ang talino tlga nya

4 a grade 2 student matalino xang bata

kaya "stage tutor" ako kanina sa party.. haha

masaya kasi kasama namen yung AM class

parang bes2 rin

—–

nanood nga pla kami ng ENCADRE

*sayang para dun sa mga d nakanood*

maganda sya

kahit nahassle ako sa pila na mainit na at matagal tapos out of nowhere biglang may sumulpot ng pila sa harapan namen ang saya2!

—-

congrats sa AB chorale

KUYA BEAR, STELLER, PICKLES, ARDEN!!!

woohooo the best tlaga kau!

—-

inabot kami ni redge ng 8.30 sa paggawa ng isang ___________

*ooopppssss surprise e… baka may nagbabasang 2bes2 nito… hintayin nyo na lang sa monday…*

tapos naisipan nameng dumaan sa ust

wow naman

totoo palang may mga "night creatures" sa lovers lane

at yung isang couple sa may harapan pa ng gate

*ang sweet..duh..kakainis*

e nagchachums lng naman cla dun

bt d na lng cla magsiuwi sa mga bahay nila

at dun cla matulog ^_^

punta kong batangas 2mrw

bday kasi ni bes

HAPI BERTDEY NGA PLA SA BESPREN KONG MAGANDA!!!

aun ala pa kong idea kng pano ko makakalipad dun

since may rally pla 2mrw

at sarado ang taft *na tanging daanan na alam ko patungong lipa

bahala na

pag d na ko nakabalik e d masaya… *weehh corny…*

cge nagagalit na yung bunso kong kapatid

gagawa pa kami ng dyaryo nya… haha

byers! ingat!

Again…

Monday, December 11th, 2006

<<i love this song>> *bakit kaya?!?!?!*

AGAIN

I heard from a friend today
And she said you were in town
Suddenly the memories came back to me in
My mind

Chorus:
How can I be strong I’ve asked myself
Time and time I’ve said
That I’ll never fall in love with you again

A wounded heart you gave,
My soul you took away
Good intentions you had many,
I know you did
I come from a place that hurts,
an’ God knows how I’ve cried
And I never want to return
Never fall again
Making love to you felt so good and
Oh so right

Repeat Chorus

So here we are alone again,

Didn’t think it’d come to this
And to know it all began
With just a little kiss
I’ve come too close to happiness,
To have it swept away
Don’t think I can take the pain
Never fall again
Kinda late in the game
And my heart is in your hands
Don’t you stand there and then tell me
You love me
Then leave again
‘Cause I’m falling in love with you again
Hold me, hold me
Don’t ever let me go
Say it just one time
Say you love me
God knows I do love you again

faculty show fever!

Monday, December 11th, 2006

"what must i do to make you understand you mean everything to me??"

kinanta yun sa faculty show kanina

ansaya! astig mga profs

pati yung mga talagang d ko inaakalang magpeperform

grabe bow tlga ako

lalo na sina sir bacchay

grabe tlga ansaya!

iniisip ko nga kng ganun ba kacoolmga profs

sa ibang colleges

i just felt lucky

kasi may mga profs kaming ganun

hindi naman sila nababastos

ako personally mas tumataas respeto ko

sa mga profs na kayang ipakita yung lighter sides nila

kaya hanga ako sa AB Faculty

tska d naman cla sinasalang para mabalahura sa stage

may talent talaga sila

congrats sa mga profs

indolence: a broken- arm story

Thursday, December 7th, 2006

masakit pa rin ang pilay ko na gawa ng pe

lalo na kanina na sobrang lamig sa klasrum

hindi ko alam kng pano ko xa nakuha

pero bsta masakit xa…haayy grabe…

napilitan pa ko magbackpack

dahil kng shoulder bag baka left arm ko naman ang mapilay

kaya disaster kanina

wala akong gamit na hindi naihulog

haha c chuckie nga tgapulot ko e *luv kita*

==========================================================

ok so aun nga about sa pilay stuff

pauwi na ko kanina

e chmpre pilay nga everything became really tough for me

mnsan may nakakatabi ako sa jip mega sagi sa pilay ko

wow naman tlga

e d ko naman masisi.. malay ba nya…

kaya ginwa ko nung pauwi na ko

sumakay ako sa ala maxadong tao

dun ako umupo sa malapit sa openning

para d na masangga c "pilay man"

e kaso yung mga kasakay ko

aba walang gus2ng umupo dun sa malapit sa drayber

e d alang mag-aabot ng bayad

so ginawa ko nagmove na lng ako

para iabot ang bayad ko

nagwiwish tlga ako na makita nilang

nahihirapan na ko

kaya sana cla na mag-abot ng kanila

aba ala tlga

ako tlga yung pinag-abot

though i dont mind it naman

kaso hirap tlga ako magmove

e kylangan ko pa humawak sa grip dahil ayoko naman sumubsob pag nagpreno

pero ala tlga

LALAKE pa yung mga kasabay ko ha?!?!?!

nakakaaliw

para clang alang nakikita

except for 1 na naawa saken finally

sya na nag-abot nung knya

naalala ko tuloy yung article na indolence of the filipino

naisip ko din

anlakilaki ng jip

bakit laging sa dulo nagsisiksikana ng mga tao

bakit ala dun sa tabi ng likod ng drayber

ewan ko ba

cge sumasakit na naman

haha

talaga nga naman

Tuesday, December 5th, 2006

…akalain mong kashare ko pala sa computer unit…

…talaga naman…

…haayyy…